Kocmyrzów

Sołectwo Kocmyrzów

Sołtys
Cioś Krzysztof
tel: 798 825 881
mail: krzysztof.cios79@gmail.com

Liczba mieszkańców (2023): 1183

Co znajduje się w Kocmyrzowie:
– Gastro-Medical. Centrum medyczne NZOZ w Kocmyrzowie
– Apteka Kocmyrzowska
– NZOZ „Osiedle Urocze” Filia w Kocmyrzowie-Luborzycy
– Zespół Dworski w Kocmyrzowie
– LKS Sokół Kocmyrzów
– Gminna Biblioteka Publiczna – Filia w Kocmyrzowie
– Plac zabaw w Kocmyrzowie
(informacje, dane kontaktowe oraz lokalizacja na mapie w zakładce „Firmy i miejsca” na górze strony)

Historia:
Pierwsza wzmianka pisemna o Kocmyrzowie pochodzi z 1367 roku i dotyczy sprzedaży domu w Krakowie przez Abrahama Kośmirzowskiego, właściciela wsi, garncarzowi Pawłowi Bytomskiemu. Choć zapis pojawił się późno, wieś istniała wcześniej, czego dowodem jest jej położenie blisko Krakowa oraz przy ważnym średniowiecznym szlaku solnym prowadzącym z Wieliczki przez Mogilę i Dojazdów do centralnej Polski. Kocmyrzów był też powiązany z luborzycką parafią powstałą w XIII wieku.

Od XIV do połowy XVI wieku większość Kocmyrzowa była własnością rycerską rodziny Kośmirzowskich herbu Gryf, a część należała do biskupów krakowskich. Dokumenty z tego okresu wspominają folwarki, zagrody i karczmy. Kośmirzowscy, choć średnio zamożni, byli aktywni w lokalnym życiu, często uczestnicząc w sporach sądowych i konfliktach z sąsiadami oraz biskupami. Ostatnią przedstawicielką rodu była Anna Kośmirzowska, która zmarła prawdopodobnie bezdzietnie w połowie XVI wieku, pozostawiając fundacje dla parafii w Luborzycy.

W XVII i XVIII wieku właścicielami Kocmyrzowa byli kolejno Stanisław Witowski, a następnie rodzina Straszewskich. Florian Straszewski, urodzony w Kocmyrzowie w 1767 roku, wyróżniał się działalnością społeczną i kulturalną w Krakowie, w tym założeniem miejskich plant. Kolejni właściciele Kocmyrzowa dbali również o rozwój wsi i lokalnej infrastruktury, przekazując środki na remonty dróg i wsparcie kościoła.

Po trzecim rozbiorze Polski Kocmyrzów znalazł się w granicach Austrii, a po okresie Księstwa Warszawskiego (1809) w Wolnym Mieście Krakowie (1815–1846). W XIX wieku powstała starsza drewniana część dworu, a później dobudowano część murowaną. W połowie XIX wieku majątek przeszedł w ręce Sadowskich, a następnie hrabiego Leona Rzewuskiego i jego spadkobierców.

W 1888 roku właścicielami Kocmyrzowa zostali bracia Mycielscy, a od 1896 Władysław Mycielski, który wydzierżawiał część majątku. Pod koniec XIX wieku powstała linia kolejowa Kraków–Kocmyrzów, otwarta w 1899 roku, co przyczyniło się do ożywienia handlu i transportu rolnego. Powstała także poczta i Agencja Komercyjna ułatwiająca odprawy celne i spedycję.

W okresie międzywojennym Kocmyrzów był lokalnym centrum gospodarczym z rozwiniętą siecią sklepów, apteką, restauracją i szkołą publiczną. Podczas II wojny światowej działały tu struktury Polskiego Państwa Podziemnego, a wieś była miejscem walk rosyjsko-austriackich w 1914 roku oraz schronieniem dla mieszkańców Warszawy po upadku Powstania Warszawskiego w 1944 roku.

Nazwa wsi zmieniała się w dokumentach (Kośmirow, Kośmirzow, Koćmierzow), prawdopodobnie od imienia „Kośmir” lub od nazwiska pierwszych właścicieli – Kośmirzowskich. Historia Kocmyrzowa odzwierciedla dzieje Małopolski – od średniowiecznej wsi rycerskiej, przez dobra ziemskie kolejnych rodów szlacheckich, po lokalne centrum gospodarcze i kulturalne, aż do czasów współczesnych.