Łuczyce

Sołectwo Łuczyce

Sołtys
Pałetko Tomasz
tel: 694 464 782
mail: solectwo.luczyce@gmail.com

Liczba mieszkańców (2023): 1767 – najwięcej w gminie

Co znajduje się w Łuczycach:
– Stacja kolejowa Łuczyce
– Szkoła Podstawowa im. Jana Pawła II w Łuczycach
– Orlik w Łuczycach
– OSP Łuczyce
– LKS Kosynierzy Łuczyce
(informacje, dane kontaktowe oraz lokalizacja na mapie w zakładce „Firmy i miejsca” na górze strony)

Historia:
Nazwa Łuczyce po raz pierwszy pojawia się w dokumentach w 1309 roku i ma charakter patronimiczny, wywodząc się od imienia Łukasz (łac. Lukas). W XIV wieku wieś należała do średniozamożnego rycerstwa i była mocno rozdrobniona między kilka rodów, m.in. Niedźwieckich oraz później Szafrańców, którzy powiększyli majątek w Łuczycach, tworząc nowe folwarki.

Na przełomie XV i XVI wieku majątek przeszedł w ręce bocznej gałęzi rodu Młodziejowskich, a następnie Dembińskich, którzy w XVII wieku uczynili Łuczyce swoim „gniazdem rodowym”. Wieś związana jest z tradycją Insurekcji Kościuszkowskiej – miejscowi chłopi prawdopodobnie walczyli w oddziałach kosynierów, a córka Bartosza Głowackiego, Justyna, wyszła za mąż za mieszkańca Łuczyc, co wyjaśnia miejscowe przywiązanie do tej postaci.

Po III rozbiorze Polski Łuczyce znalazły się pod panowaniem Austrii, a od 1815 r. Rosji. W 1827 roku wieś liczyła 47 domów i 264 mieszkańców. W XIX i XX wieku własność ziemska należała m.in. do Jagnińskich i Unrugów. W okresie międzywojennym powstała szkoła (1919) oraz Ochotnicza Straż Pożarna (1927). Ważnym wydarzeniem była wizyta Prezydenta Ignacego Mościckiego w 1934 r., związana z otwarciem linii kolejowej Kraków – Tunel i dużej stacji przeładunkowej w Łuczycach.

W czasie II wojny światowej wieś była ośrodkiem działalności konspiracyjnej, działały tu oddziały Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich, w tym partyzancka drużyna kolejowa dowodzona przez Józefa Nowotnego. Od 1973 roku Łuczyce należą administracyjnie do gminy Kocmyrzów-Luborzyca, zachowując swoją lokalną tożsamość i tradycje historyczne.